خیلی خوابم میاد. امروز روز معلم بود و دانشجوهام برام یه دسته گل خوشگل و سی دی تار آوردن. صدرنگ رنگ. نمی دونم چطوری فهمیدن به تار علاقه دارم. خوشحال شدم و مثل بی جنبه ها عکس گرفتم و فرستادم برای دوستام. یکیش هم اشتباهی فرستادم تو گروه تل.گرام خودشون. آبروم رفت. خوبه توضیحش تابلو نبود تونستم ماست مالی کنم و مثلا تشکر کردم. اما فکر کن. مقنعه عقب موهای بیرون گلهای سرخ. لعنتی عکس قشنگی شده. ازونا که حر.است خوشش نیاد. خیالی نیست. دیشب ساعت ۳ از یه سفر کوتاه طولانی برگشتم. سفر کوتاه بود چون از سه شنبه تا شنبه طول کشید. طولانی بود چون دوستانی رو دیدم که برای دیدار کو

دیروز روز مهمی برای من بود. روزی که اولین مقاله با دانشجوهام رو سابمیت کردم. حس خوبی دارم. با این که ممکنه همین فردا ادیتور ردش کنه. امیدوارم زمان چاپش طولانی نشه. مسافرت شیراز خیلی خوش گذشت. کلی انرژی داد. تصمیم گرفتم حالا که انقدر انرژی دارم از فرصت استفاده کنم و تو این آخر هفته ای به کارهای عقب مونده برسم. نمایشگاه کتاب هم شروع شده و منم مترصد فرصت هستم که برم یه ذره کتاب بخرم. شاید کتاب جان شیفته رومن رولان به توصیه بیستی های تلگرامی. بعد از یه مدت فرود زندگی رو موج خوبی قرار گرفته و انگیزه دارم. دوست دارم دنیا رو عوض کنم. یا شاید بهتر بگم دنیا رو ق

امروز بعد از تموم شدن کلاسم داشتم وایت برد رو پاک می کردم. گاهی عجله دارم و از بچه ها میخوام که پاک کنن. در حین پاک کردن یکی از دانشجوهای خوبم پرسید استاد برای چی پاک می کنین. هیچ کسی نمیکنه. ما وقتی میایم سر کلاس همیشه تابلو کثیفه. منم گفتمو خوب بمونه روش زودتر خراب میشه اصولی اش اینه که باید تمیز بشه. گفتن اصولی خیلی چیزها هست ولی کی رعایت می کنه. قبلا به این موارد بیشتر اهمیت می دادم. البته خیلی تغییر کردم اما می بینم هنوز هم کارهایی هستن که من ترجیح می دم انجام بدم با وجود این که کسی انجام نمی ده. بهشون گفتم ما تو کشوری زندگی می کنیم که هیچ چیز اصولی ن

انقدر تنبلم که هنوز سوال برای امتحان فردا طرح نکردم. امروز تازه از خونه برگشتم و اصلا حال و حوصله کار کردن از کله ام پریده. خدا عاقبت امتحان فردا رو به خیر کنه...

آدم وقتی تو دهه سوم زندگیش هست با همه چیز سر جنگ داره. وقتی یه چیزی برخلاف میلش اتفاق می افته دوست داره تمام زمین و زمان رو به هم بریزه و به خواسته دلش برسه. اما دهه چهارم. دهه رضایت خاطر. و پذیرفتن هر چیزی که تو اتفاق افتادن و نیفتادنش نمی تونی نقش داشته باشی.

زندگی در جریان هست. باید پذیرفت و گذر کرد...

پ.ن. هیچوقت چیزی رو برای خودت نباید بیش از حد پررنگ کنی. چون آخر سر به ضرر خودت تموم میشه...

هیچ چیزی بدتر از این نیست که کسی بخواد گذشته ات رو با همه خاطرات خوبی که توش داری ازت بگیره. یا حتی بخواد روی خاطرات خوب گذشته ت زخم بذاره یا کثیفش کنه.

یکی از ارزشمندترین سرمایه های من خاطرات خوبمه و همه جوره مواظبش هستم. بخشی از زندگی من ان و اگه یه روز بلایی سرشون بیاد من اونی نخواهم بود که الان هستم.